Recente posts
Investering in scholing van flexwerkers is een economische noodzaak
10 juli 2018

We hebben in ons land een groeiend aantal zzp’ers en flexibele krachten aan het werk. Velen verloren in de crisisjaren hun vaste baan en hebben vervolgens vrijwillig of niet gekozen voor een flexibel vervolg van hun loopbaan. Persoonlijke ontwikkeling en scholing van deze flexwerkers, waar voorheen een potje voor was bij de werkgever, is in de nieuwe situatie weggevallen. Het onzekere inkomen van zelfstandigen en oproepkrachten leidt ertoe dat zij de middelen vaak niet hebben om zelf in hun scholing en ontwikkeling te investeren. Aangezien het inmiddels om een hele grote groep werkenden gaat, is dit een zorg voor onze samenleving. Zo loop je als samenleving het risico stil te blijven staan, pas je je niet voldoende aan aan de nieuwe economische omstandigheden en aan de vraag van bedrijven en klanten. De arbeidsmobiliteit wordt er ook niet groter op. Met andere woorden, de inzetbaarheid van deze flexibele medewerkers wordt daardoor beperkt. En dat is zonde. Een gemiste kans.

Flexwerkers horen bij de nieuwe economische vraag

Bedrijven en werkgevers zien de voordelen van het inhuren van flexibele werknemers wel in. Het helpt hen in te spelen op de flexibele vraag: wat we vanochtend online bestellen, willen we tenslotte vanmiddag in huis hebben. Om je als organisatie zo in te richten dat je aan de wisselende vraag kunt voldoen, moet je flexibel kunnen opereren. Maar bij wie ligt nu de verantwoordelijkheid voor ontwikkelig en scholing als het gaat om de flexibele medewerkers? Werkgevers leggen het vaak bij het individu. Als je werkrelatie echt kortdurend is voor een project of een bepaalde klus, lijkt het logisch. Maar als je wat langer met bepaalde flexwerkers of zzp’ers werkt, heel tevreden bent over hun bijdrage, hun talent waardeert, waarom zou je dergelijke flexwerkers dan niet wat meer aan je binden door hun scholing ook (deels) te bekostigen?

Laten we het gezamenlijk oplossen

Een werkgever ziet niet altijd de meerwaarde daarvan in: wat als die flexibele medewerker weer naar de volgende opdrachtgever gaat? “Daar gaat mijn investering”, zal hij denken. Voor een werkgever kan dit als een te groot vraagstuk voelen, maar als sector in zijn geheel kunnen we dit wel tackelen. Als je het in het grotere verband ziet, als we als werkgevers allemaal een duit in het zakje doen, plukken we daar ook allemaal de vruchten van. De kwaliteit van de flexibele medewerkers gaat nog verder omhoog en ze zijn nog breder inzetbaar. Als gevolg daarvan wordt hun werkzekerheid ook nog eens groter. Wij zien het elke dag met onze flexwerkers en zzp’ers die bij ons komen werken. Ze hebben een schat aan ervaring door de verschillende opdrachtgevers waar ze bij werken en hebben gewerkt; ze zijn mobieler en bewuster met hun werk en omgeving bezig. Wij investeren graag in hen. Voor hen, voor onszelf en voor toekomstige opdrachtgevers. Deels uit eigenbelang dus, maar zeker ook omdat we die verantwoordelijkheid voelen voor de samenleving als geheel. Wie doet er met ons mee?

 

Deel mijn blog via:
Categorie: Consolid