Recente posts
Niet iedereen verlangt naar weken zonder werk
29 augustus 2019

Deze afgelopen vakantieperiode, hebben de meesten van ons een paar weken gehad waarin we niet aan werk hoefden te denken. Toch is er ook een hele groep mensen die al een hele tijd juist naar betaald werk verlangt. Wij spreken velen van hen, elke dag.

Cijfers liegen niet. Voor veel mensen die al een tijd geen betaald werk hebben, om welke reden dan ook, blijkt flexibel of tijdelijk werk vaak een krachtige opstap naar vast(er) werk. Dit mechanisme vervult mij bijna wekelijks met trots als ik van onze intercedenten of regiomanagers weer een succesverhaal hoor over iemand die nu geweldig aan het werk is, terwijl hij of zij een tijd geleden daar nog geen uitzicht op had. Wij zetten ons actief in voor deze groep mensen, mensen die wel willen maar geen kans op betaald werk krijgen. Mensen die wel willen, maar wel wat gehavend in het leven zijn komen te staan. Mensen die wel willen, maar wel wat extra begeleiding kunnen gebruiken en een opdrachtgever die bereid is het met hen te proberen.

Mijn angst is dat met de inwerkingtreding van de WAB, waarbij flexibele arbeid duurder wordt, deze mensen minder kans zullen krijgen op betaald werk. Of ze worden als te duur ervaren of als een te groot risico mocht je ze in vaste dienst willen nemen. In beide gevallen blijven ze thuis zitten. En dat is zo zonde. Meedoen is voor iedereen belangrijk. Werk betekent zoveel meer dan werk.

Ik wil een pleidooi houden om er met elkaar voor te kunnen zorgen dat we onze deuren wijd open houden om mensen die geen uitzicht op betaald werk hebben, daar toch uitzicht op te kunnen bieden. Risico’s spreiden, met een open blik kijken naar mogelijkheden, soms een teleurstelling incasseren maar je daardoor niet te laten ontmoedigen. De krappe arbeidsmarkt helpt ons uiteraard ook een handje, maar eigenlijk moet dat er niet toe doen. We zijn het aan hen verplicht. En aan onszelf.

Deel mijn blog via:
Categorie: Consolid